kesunyian...

tak ada orang nak dengar luahan hati saya... tak ada orang yang faham saya.. tension nya saya...

bila lah saya nak keluar dari neraka nie... semua orang tak faham saya... pada siapa saya nak meluahkan apa yang saya terpedam di hati nie selain TUHAN... 

ada MY PRINCE & FAUZAN ZULKIFLI pun,, bukannya leh harap pun... saya dah tak tahu nak luah kat siapa... saya sorang-sorang je terkontang-kanting... 

kenapa saya kata saya sunyi??? sebabnya :- 

1. adik saya yang kedua & ketiga tu,, asyik sama-sama je... lepas tu,,kalau saya ajak pergi jalan-jalan,, mesti dorang tak nak pas tu bagi seribu alasan...
2. mak saya... sebab nya asyik membebel je kat umah.. mmg la bukan di tujukan kat saya.. tapi saya tak selesa & tak pernah tenteram
3. tak ada orang pun nak balas mesej & nak kuar dengan saya.

saya rasa macam nak lari rumah je sekarang nie...

saya dapat kawan lelaki,, semuanya miang.. semuanya nak ambil kesempatan kat atas diri saya...

bosannya hidup saya nie...

saya rasa macam nak maki je...

nak mati sekarang...